{"id":105359,"date":"2023-10-10T10:54:03","date_gmt":"2023-10-10T08:54:03","guid":{"rendered":"https:\/\/woordfees.co.za\/uncategorized\/stiltetyd\/"},"modified":"2023-10-10T10:54:03","modified_gmt":"2023-10-10T08:54:03","slug":"stiltetyd","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/woordfees.co.za\/en\/theatre\/stiltetyd\/","title":{"rendered":"Stiltetyd"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t
RESENSIE<\/h6>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Stiltetyd skreeu om hulp\n<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

deur Willem Bester<\/b>
Produksie: Stiltetyd<\/b>
Foto’s: Verskaf<\/strong><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

In Stiltetyd<\/em> \u2013 met teks deur Marita van der Vyver, verwerk uit haar gelyknamige roman \u2013 vertolk Eloise Clasen die rol van Hester Human, wie se \u201cJaar in Provence\u201d oorskadu word deur die dood van haar dogter, kort voor die gesin se vertrek Frankryk toe. Haar man verdiep hom in \u2019n restourasieprojek, en haar seun kwyn weg in \u2019n vreemde huis in \u2019n vreemde land. Hester vind \u2019n geesgenoot in Myriam, \u2019n vlugteling uit die Demokratiese Republiek van die Kongo en \u2019n soort Medea-figuur met wie Hester denkbeeldige gesprekke voer. Daar is ook A\u00efsha, die suster van haar man se handlanger, en dit lyk asof \u2019n tweede tragedie hom kan afspeel.<\/p>

Soms sien \u2019n mens \u2019n paar myle ver \u2019n produksie aankom wat bedoel is om kunstefees-catnip te wees: \u2019n Teks deur \u2019n bekroonde en geliefde skrywer, \u2019n aktrise wat veral op die kassie naam gemaak het, en \u2019n verhaal wat die hartsnare van selfs \u2019n geharde sinikus behoort te roer. Werk so iets, werk dit dikwels heel skaflik of selfs beter. Maar wanneer dit nie werk nie, voel \u2019n mens dalk meer bedro\u00eb as wat nodig is.<\/p>

Ongelukkig val Stiltetyd<\/em> in die tweede kategorie. Daar is bittermin aan di\u00e9 produksie wat werk. \u2019n Eenpersoonstuk moes dit, byvoorbeeld, liewer nie gewees het nie. Di\u00e9 keuse kom nie as \u2019n slim, innige verbeelding van iemand se smart en rouproses voor nie. Dit lyk eerder of daar \u2019n soort feeskalkulus aan die gang is\u2026 \u2019n stuk wat maklik kan reis.\u00a0 Op sigself is dit seker nie doodsondes nie. \u2019n Mens kan egter nie die vermoede afskud dat die distillaat afbreuk doen aan die bronmateriaal nie.<\/p>

Die dubbeldosis van Hester se denkbeeldige gesprekke met haar dogter en Myriam, en veronderstelde dialoog met ander karakters wat nie op die verhoog teenwoordig is nie, is moeilik om te sluk. Dit laat Clasen nie met \u2019n besonder bre\u00eb doek vir karakterontwikkeling nie, want sy moet die verhaal nog eksplisiet vertel ook. Tussen reportage en karakaterstudie, voel die produksie dan n\u00f3g vis n\u00f3g vlees.<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t

\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Vanwe\u00eb die tydsoorwegings op die verhoog, kom die jukstaposisie van Hester en Myriam se verhale ook as kultureel misplaas oor. Dit is stief om te s\u00ea, maar Hester klink met tye soos net nog \u2019n relatief sosiaal-bevoorregte wat teem\u2026 wat kennelik nie veronderstel is om die strekking van die storie te wees nie. Van nuanse is daar weinig sprake, Hester se versugtings oor die \u201ckontinent in die vorm van \u2019n hart\u201d tref die kol nie, en die uiteindelike katarsis val plat. Die (enkele) naaktoneel voel oorbodig.<\/p>

Voorts neig die inkleding na amateuragtig. Die stel bestaan uit \u2019n elliptiese gordynstang waaraan plastiekstortgordyne hang, met onder meer \u2019n bed, bad en klerestaander in die spelruimte. Toegegee, \u2019n mens kry die kloustrofobiese gevoel van hoe vasgevang Hester haar bevind, en wanneer sy die gordyne knoop, is daar die beeld van \u2019n vo\u00eblkou. Maar dan volg die klank van plastiek op plastiek, skril opgevang deur Clasen se mikrofoon, onvanpas. Die projeksies van haar hersensdogter is \u2019n werkbare idee, maar slegs vir diegene wat in die middel sit; van die kante af, word sig versper deur die gordyne waarop geprojekteer word.<\/p>

Stiltetyd<\/em> kort dus nog aandag en werk. Gegee die naam van Van der Vyver verwag \u2019n mens meer. Dit is dalk \u2019n kwessie van die spreekwoordelike liefies wat nekom gedraai moet word. Daar is beslis \u2019n fermer regisseurshand nodig. \u2019n Eenpersoonstuk behoort nie \u2019n outomatiese keuse te wees nie. Die risiko is veels te groot dat daar van \u2019n storie met lyf net \u2019n siellose geraamte oorbly.<\/p>

\u00a0<\/p>