’n Dogtertjie sit op haar ma se skoot en bekyk die grys, hoekige rame op die verhoog. ’n Rookmasjien begin borrel en die dogtertjie deins terug in haar ma se arms. “Ek’s bang, Mamma,” fluister sy deur haar ma se hare. Dié woorde is egter gou vergete toe Zonkie (Cindy Swanepoel) op die verhoog sluip met ’n boomhuis vol stories op haar rug.

Daar kronkel ’n nuwe wêreld uit elke tak van die storieboom. Ons klim en klouter na ’n toekoms waar die hoë geboue in die son se pad is en die mensdom op “prepaid suurstof” moet staatmaak om ons te herinner hoe belangrik dit is om na Moeder Natuur om te sien.

Die karakters, soos La-dee-da (die hadida) en Uilbertus (die uil), word werklik lewendig met Cindy se meesterlike poppemeester-vaardighede. Daarvoor moet ’n mens kophou, veral met die crankie box waarin een van die boomhuis se stories afspeel. Dit behels dat ’n getekende papieragtergrond met die draai van handvatsels stadig deur die kassie rol en die een toneel na die ander laat verskyn.