Welkom, dames en here, femme kweens, soft bois, non-binary butterflies en studs.

Hierrie is Afrikaans se amptelike (belated) birthday paartie. Die ou girl is nou al oor die muur. ’n Hele honderd jaar oud. So, los maar die briefies, blomme en geskenke. Hier wil ons die ou heilige koei onner vier oë spreek. Maar moet tog nie dink dis ’n droewige affêre nie, asseblief! Dis tog ’n paartie after all. Skop jou skoene uit en maak jou gemaklik, want Boerlesque is ’n show wat jou van begin tot einde ’n pap tyd gaan gee.

Die moeder van die huis, noem haar sommer Tannie (Roland du Preez), is ’n Karen-argetipe of sorts. Lyk of Tannie die blonde bob van Bambi Kellermann, Evita Bezuidenhout se controversial sussie, afgesteel het. Verder kan jy haar deur ’n ring trek. Hakies, satynbloes en pêrels. Al klik-klakkend skel sy haar twee dogters, Sussa (Dawn Fischer) en Meisie (Celeste Loots), om die huis reg te trek vir die groot makietie.

Sussa, met haar onnerdanigheid en voorliefde vir ’n quirky truitjie, probeer hard om vir Tannie te beïndruk. Sy vee uit, maak bed op en dra gediggies soos ’n skouperd voor. Meisie aan die annerkant het weer nie ooghare vir die all of a sudden se gevreetkoop met Afrikaans nie. Sy wil Ingels sing, onder die rok in vloek, bikini’s dra en Italiaanse ouens pomp. Sy wil al die Afrikaanse ordentlikheid wat in haar keelgat afgedruk is, uitspoeg.

Maar die matriargale Tannie gaan eers ’n goeie fight opsit. Nie onder haar dak nie. Sy span sommer ’n Steve Hofmeyr-treffer ook in om haar saak te stel.

Tannie het egter ’n weakness soos alle anti-heroes. Die vertoonkas, ook genoem sideboard, vol Royal Alberts en porseleinbreekgoed. Ironies dan dat dit die woord breek in het. En soos dinge maar gaan met teater waar goed in die oomblik gebeur, soms buite ’n mens se bereik, tuimel ’n spul borde en koppies vêr te vroeg uit die kas uit. Die gehoor snak na hul asem. Die niggies en nefies begin kraai van die lag, ene senuwees, wanneer ’n mens mos op jou lekkerste xhou (skater).

Maar toe wys die span waarvan hulle gemaak is en improviseer al om die insident en kap aan, want soos die Godin van Teater êrens gexhorro het, sekerlik met ’n glasie MCC in die hand, the show must go on!