Daniel, ’n boorling van Oos-Londen wie se eerste taal Engels is, vertel Laurika se lewensverhaal deur haar liedjies. Hy vertel sy het Vincent kom kyk en ná die tyd vir hom gesê het indien hy ooit ’n vertoning met haar musiek wil doen, het hy haar seën. Die muses het gekonkel en hier is dit nou.

Al Laurika se grootste treffers word gesing – van “Kinders van die wind” en “Huisie by die see” tot “Hot Gates” en “Stuur groete aan Mannetjies Roux”. Soos gewoonlik is Daniel se vertolking uitstekend – al kan ’n mens hier en daar hoor Afrikaans is sy tweede taal – en Paul se begeleiding ’n plesier.

Hierdie produksie, wat sy debuut in ’n volgepakte Drostdy-teater gehad het, het aan die einde die gehoor op hulle voete gehad. Dit het die potensiaal om nie net ’n feestreffer te word nie, maar ’n treffer waar dit ook al opgevoer word. Welgedaan aan Daniel wat Laurika sing dat jy ’n knop in jou keel kry.