Toni Morkel verskyn grootoog uit die vleuels van die HMS Bloemhof-skoolsaal. Geklee in ’n spierwit broek en toegeknoopte wit baadjie, spierwit tekkies, vyf spierwit sakke in die hand en ’n spierwit hoed op die kop. Slegs die binnekant van die hoed is oranje geblom. Die hoed speel ’n beduidende rol, blyk dit binne minute.

Vir ’n Morkel-groentjie is dit onmiddellik duidelik dat iemand wat baie bedrewe is in fisieke teater hier op die dolleë verhoog aan die speel is. Haar hele lyf en haar ongelooflike gevoelvolle gesig speel saam in Cottonwool kid om die storie van CK, ’n angstige vierjarige dogtertjie wie se obsessiewe-kompulsiewe gedrag haar asma en ekseem laat opvlam wanneer sy voel die lewe druk te hard, te vertel.

 Arme CK, wie se verhaal gegrond is op Morkel se eie lewe, glo vas haar familie gaan in duie stort of haar ma gaan sterf as sy nie haar kompulsies om in vywe te tel, of die klerehangers reg te belyn, nakom nie. Hierdie impulse vergestalt verder in ’n treffende nagmerriesekwens met ’n enorme toiletrol.