Kinderkarakters in opera is nie volop nie. Maar as hulle wel hulle verskyning maak, kan jy misterie en verbeeldingsvlugte verwag. Neem maar Miles en Flora in Britten se The turn of the screw – vreemde kinderkarakters verborge in ’n donkerte. Selfs Hansie en Grietjie in Humperdinck se operaweergawe van die sprokie het ’n aweregsheid aan hulle.

In Maurice Ravel se L’enfant et les sortilèges (Die kind en die towery), wat Saterdagaand in die Fismersaal opgevoer is, leer ons ’n stoute, nukkerige dogtertjie ken wat darem uiteindelik tot groter insigte kom.

L’enfant et les sortilèges het ek nog nie voorheen gehoor nie – dit was ’n aangename ontdekkingsreis deur Ravel se boeiende musiek. Die komponis se musikale inkleding neem jou soos ’n kind op ’n verbeeldingstog, en dis prikkelend hoe hy beide die spannende verhaallyn en hordes uiteenlopende karakters musikaal skets.

Amper soos in ’n Reza de Wet-toneelstuk omring die mistieke ook hierdie kinderkarakter wat net bekend is as Die Kind. Sy sit verveeld en lui rond en word deur haar ma berispe. ’n Rebelsheid vlam in haar op en sy gooi ’n vloermoer – haar speelgoed en meubels word rondgegooi en selfs die kat ly daaronder. Maar dan kry al haar goeters lewe en baklei ál komies terug. Dit ontsenu die kind en bring haar tot nuwe insigte.